Arnolfini

Arnolfini, Bristol. Foto Adrian Pingstone, museum, gebouw, exterieur
Arnolfini, Bristol. Foto Adrian Pingstone, museum, gebouw, exterieur
Arnolfini, Bristol. Foto met dank aan Wikimedia Commons, Adrian Pingstone, publiek domein (CC0 1.0)

Arnolfini is een kunstencentrum met tentoonstellingsruimte in Bristol (Verenigd Koninkrijk) waar naast werk van beeldhouwers en schilders werk van hedendaagse sieraadontwerpers wordt getoond. Het centrum biedt eveneens plaats aan een bioscoop waar ook performancekunstenaars, musici en dansers een podium wordt geboden. Daarnaast worden er lezingen gehouden.

Geschiedenis
De galerie werd in 1961 opgericht door Jeremy Rees (1937-2003). Hij deed dit samen met zijn echtgenoot Annabel. Rees was directeur van de galerie tot en met 1986. Aanvankelijk was de galerie gevestigd in de wijk Clifton, Bristol (Verenigd Koninkrijk). In de jaren zeventig verhuisde de galerie naar Queen Square in Bristol (Verenigd Koninkrijk) om in 1975 onderdak te vinden in Bush House uit 1830 in Bristol (Verenigd Koninkrijk). De architect van het gebouw aan de waterkant is Richard Shackleton Pope (circa 1793 – 1884). De galerie is verbouwd in 1989 door de architect David Chipperfield (1953). In 2005 vonden opnieuw verbouwingen plaats.

De naam van de galerie is afgeleid van het beroemde huwelijksportret Constanza Trenta (-1433) en Giovanni Arnolfini (circa 1400 – na 1452) uit 1434 van de hand van Jan van Eyck (1390-1441). Het is een van de eerst bekende kunstwerken waarop de kunstenaar zichzelf een prominente plaats geeft. Dit gegeven sluit aan bij het doel van Arnolfini om de kunstenaar ruimte te geven als getuige en verslaggever van de eigen tijd.

Toen Rees directeur was werd er vooral werk tentoongesteld van kunstenaars uit het Westen van Engeland (Verenigd Koninkrijk). Onder Barry Barker oriënteerde de galerie zich in bredere zin op hedendaagse kunst.

Naast de galerie bevinden zich in het gebouw ook een leeszaal waar catalogi van alle exposities raadpleegbaar zijn, een café en een boekwinkel.

Gepresenteerde kunstenaars (selectie)
Caroline Broadhead
Pierre Degen
Herman Hermsen
Susanna Heron
Nuala Jamison
Esther Knobel
Edward de Large
Julia Manheim
Catherine Mannheim
Coen Mulder
David Poston
Tom Saddington
Lia de Sain
David Watkins

Tentoonstellingen (selectie)
1967 – New Jewellery (Susanna Heron)
1969 – New Jewellery (Susanna Heron)
1974 – New Jewellery (David Watkins)
1975 – Knotted String & Rubbish Co (David Poston)
1976 – Fourways
1977 – Bodyline: Superstructure (David Watkins)
1977 – Edible Jewellery (Pierre Degen, Julia Manheim)
1977 – Edward de Large, David Poston, Nuala Jamison, Pierre Degen
1977 – Jewellery for the Real Consumer (Tom Saddington)
1979 – Pierre Degen-Extension
1979 – Wide Horizons (David Watkins)
1980 – Bodywork (Susanna Heron)
1984 – Some Dutch Jewellers (Mecky van den Brink, Herman Hermsen, Coen Mulder, Lia de Sain, Ben Wisman)

Medewerkers (selectie)
Barry Barker (directeur, 1986-1991)
Caroline Collier (1999-2005)
Claire Doherty (2017-)
Tessa Jackson (1991-1999)
Sarah Osborn (directeur, 1961-)
Jeremy Rees (directeur, 1961-1986)
Tom Trevor (2005-2013)

Bibliografie (selectie)
Burrows, K.M., Drutt, H., Strauss, C. en Wetzel, K. (2007) Ornament as art, Avant-garde jewelry from the Helen Williams Drutt collection, the Museum of Fine Arts, Houston. Stuttgart: ARNOLDSCHE Art Publishers. ISBN 9783897902732

Externe links
Wikidata
Website

Donaties
Deze website heeft geen commercieel doel en is op persoonlijk initiatief, onafhankelijk en geheel op vrijwillige basis met minimale middelen tot stand gekomen. Wilt u dat steunen met een gift? Dat kan! U kunt uw bijdrage overmaken naar: NL27 TRIO 0781 5140 02 ten name van E. Doornbusch te Amsterdam onder vermelding van hedendaagse sieraden, ook kunt u doneren via paypal.me/hedendaagsesieraden. Giften zullen worden aangewend voor onderhoud en verbetering van de website.

Duurzaam verwijzen naar deze pagina? Gebruik dan deze link: https://hedendaagsesieraden.nl/2021/07/25/arnolfini/

Geef een reactie