Granny en sieraden als ondergeschoven kindje

Lous Martin en Granny, circa 1955, portret
Lous Martin en Granny, circa 1955, portret
Lous Martin en Granny, circa 1955. Foto met dank aan Lous Martin©

Door Lous Martin

Lieve Esther,

Van harte gefeliciteerd met het eerste lustrum van je website! Omdat daarop genoeg te lezen is over mijn werk en mijn galeries (Galerie Sieraad en Galerie Lous Martin), wil ik graag nader ingaan op jouw enorme inzet en de bijna onmogelijke ‘taak’ die je op je nam, om een encyclopedie over hedendaagse sieraden te maken. Chapeau!

Bij de laatste expo van Ra (eind 2019), spraken we af dat je mijn collectie kwam bekijken, maar vanwege corona kwam het daar pas recent van.

Worden sieraden weer het ondergeschoven kindje?
Je oprechte interesse en je zorgvuldigheid troffen me toen weer, de vragen die je stelde, de verhalen die over en weer gingen. Ook over wat ons (en andere betrokkenen) zorgen baart: hoe moderne sieraden weer een soort ondergeschoven kindje worden. En er (nog) geen jongeren zijn die het aandurven een sieradengalerie te beginnen. En over het wisselende beleid van de Nederlandse musea, afhankelijk van wie er de directeursfunctie bekleedt en de moeilijke toegankelijkheid van het RKD.

Over hoe er, ondanks de inzet van velen in de loop der tijden, in Nederland nooit een museum alleen voor vormgeving van de grond kwam, laat staan voor sieraden. En hoe de pers al jaren vrijwel geen aandacht meer besteedt aan sieraden.

Vereniging van Edelsmeden en Sieraadontwerpers (VES)
Via het bestuur van de VES heb ik me indertijd zo’n tien jaar enorm ingezet voor erkenning van het vakgebied. Maar toen de VES werd ingelijfd bij de BNO, bloedde dat dood. Bij de BNO gaat het al járen niet meer over sieraden. En ook niet over keramiek.

Hoe het begon
Wat misschien nog leuk is: hoe het voor mij ooit begon: mijn eerst bewaard gebleven ‘sieraad’ was voor granny, mijn grootmoeder. Toen was ik net vijf. Zij verdiende wat door corsages te maken van kraaltjes en dun gecoat koperdraad en vilt. AOW bestond toen nog niet. Ik vond het heerlijk om met haar aan tafel te zitten, en zelf ook wat te maken.

Esther, ik wens je alle goeds toe,

lieve groeten,

Lous

Links
• Wikidata

Donaties
Deze website heeft geen commercieel doel en is op persoonlijk initiatief, onafhankelijk en geheel op vrijwillige basis met minimale middelen tot stand gekomen. Wilt u dat steunen met een gift? Dat kan! U kunt uw bijdrage overmaken naar: NL27 TRIO 0781 5140 02 ten name van E. Doornbusch te Amsterdam onder vermelding van hedendaagse sieraden, ook kunt u doneren via paypal.me/hedendaagsesieraden. Giften zullen worden aangewend voor onderhoud en verbetering van de website.

Duurzaam verwijzen naar deze pagina? Gebruik dan deze link: https://hedendaagsesieraden.nl/2021/10/18/granny-en-sieraden-als-ondergeschoven-kindje/

1 Comment

  1. Hoi Lous, wat een leuk verhaal over jou en je oma, en de corsage die je maakte.
    Verder ben ik het natuurlijk helemaal met je eens – we moeten het momenteel doen met graantjes die ons toegeworpen worden. Maar ik wil niet te somber zijn, de dingen zullen weer veranderen , vast en zeker / zeker en vast.

Geef een reactie